Bezoek het Vasa Museum
in Stockholm

Geschiedenis van de Vasa en zijn zinking

Gebouwd op bevel van Gustav II Adolf, de Vasa was bedoeld als het imposantste schip van de Zweedse vloot. Echter, tijdens zijn vertrek op 10 augustus 1628, was een lichte bries voldoende om het te laten kapseizen. Het schip zonk slechts 20 minuten na vertrek, waarbij ongeveer 30 levens verloren gingen. Deze tragische gebeurtenis blijft een van de beroemdste scheepsrampen in de maritieme geschiedenis.

Het schip bleef meer dan 330 jaar op de bodem van de haven, bewaard door het koude water en het ontbreken van houtetende organismen. Pas in 1961 lukte het een team duikers om het te redden. Deze titanenoperatie, geleid door Anders Franzén, maakte het mogelijk om de romp en een groot deel van de bewapening te recupereren. De Vasa werd zo een uitzonderlijk getuigenis van de scheepsbouw uit de 17e eeuw.

Na de redding vereiste het schip een langdurige restauratie. Het bracht 27 jaar door in een tijdelijke structuur genaamd Wasavarvet, waar het werd behandeld met polyethyleenglycol om het hout te stabiliseren. Deze innovatieve methode maakte het mogelijk om het water te vervangen door een polymeer, waardoor ontbinding van het hout buiten het water werd voorkomen. Het resultaat is een bijna intact schip, klaar voor publieke tentoonstelling.

Wat te zien in het Vasa Museum?

Het hart van het museum is natuurlijk het schip Vasa zelf, zichtbaar op zes niveaus. Bezoekers kunnen de kiel, de dekken, het achterschip en de barokke sculpturen observeren. Het oorspronkelijke hout, verdonkerd door drie eeuwen onderwater, contrasteert met de onbehandelde vervangende onderdelen. Dit visuele verschil maakt de omvang van het conserveringswerk aan het schip begrijpelijk.

Naast de Vasa presenteert het museum vier andere drijvende museum-schepen: de Sankt Erik, de Finngrundet, de Spica en de Bernhard Ingelsson. Deze schepen, vaak over het hoofd gezien door bezoekers, bieden een interessante historische aanvulling. Ze illustreren de evolutie van de Zweedse marine en de verschillende periodes van de maritieme geschiedenis van het land.

De bijtentoonstellingen verrijken het bezoek met modellen, artefacten en reconstructies. Borden beschrijven de historische context van Zweden in de 17e eeuw, onder het bewind van Gustav II Adolf. Bezoekers kunnen ook de gereedschappen van de timmerlieden en de bouwtechnieken van die tijd ontdekken. Deze educatieve elementen maken het bezoek toegankelijk en boeiend voor alle leeftijden.

Praktisch en conservering van de Vasa

Het museum is gelegen aan Galärvarvsvägen 14 op het eiland Djurgården. Om het hout te behouden, wordt de binnentemperatuur strikt gehouden tussen 18 en 20°C. Het is daarom raadzaam een trui mee te nemen, zelfs in de zomer. Deze conserveringsmaatregel is essentieel om de duurzaamheid van het schip en de tentoongestelde artefacten te garanderen. De airconditioning zorgt ook voor een stabiele luchtvochtigheid van ongeveer 50%.

Toegang tot het museum is onderworpen aan strikte regels betreffende bagage. Grote tassen en tassen met wielen zijn verboden binnen. Alleen kleine handtassen of rugzakken die worden gedragen zijn toegestaan. Een garderobe is beschikbaar voor bezoekers die deze instructie niet naleven. Deze maatregel heeft tot doel het schip en de tentoonstellingen te beschermen tegen mogelijke schade.

Het museumgebouw, ontworpen door Marianne Dahlbäck en Göran Månsson, is een architectonisch meesterwerk op zich. Het koperen dak is bekroond met gestileerde masten die de werkelijke hoogte van de volledig getuigde Vasa voorstellen. Ingehaald op 15 juni 1990 door Prins Bertil van Zweden, heeft het museum meer dan 25 miljoen bezoekers ontvangen. Het blijft een must-see voor elk bezoek aan Stockholm.